[ زوال و بىقدرى دنيا ] و امّا زوال و بىقدرى دنيا ؛ پس در اخبار ، خصوصاً در كلام اعجازْ انتظامِ حضرت امير المؤمنين عليه السلام بسيار است . و از جملهء كلمات آن حضرت - صلوات اللَّه عليه - كه در بعضى از خطب مىفرمايد و در كتاب نهج البلاغة مذكور است ، آن است كه : به تحقيق كه تو را كافى است رسول خدا صلى الله عليه و آله در اقتدا و پيروى . و بس است همين دليل ، مر تو را به جهت بدى دنيا و بسيارىِ فضايح و قبايح و عيوب دنيا ؛ زيرا كه اطرافِ دنيا را مسخّر او نساختند و از براى ديگران مهيّا كرده ، به ايشان [ وا ] گذاشتند و نگذاشتند كه از پستان دنيا شير بخورد و زخارف و زينت دنيا به او ندادند . و اگر خواهى پيروى و اقتدا را ، مثنّى كن به حضرت موسى - صلوات اللَّه عليه - كه خداى تعالى ، او را به رتبهء كلام ، مخصوص ساخته ؛ زيرا كه مىگفت : « رَبِّ إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ » ؛ « 1 » يعنى : خداوندا ! به درستى كه من محتاجم به احسانى كه به من كنى . واللَّه كه از خداى تعالى سؤال نمىكرد ، مگر نانى كه بخورد ؛ زيرا كه از گياهى كه مىروييد از زمين ، مىخورد و از بس لاغر شده « 2 » و گوشت بدنش ريخته بود ، سبزى گياهى كه مىخورد ، از زير پوست شكم [ او ] ، ظاهر بود . و اگر خواهى پيروى را ، سه مرتبه كن و نظر كن به حضرت داوود عليه السلام كه صاحب آواز خوب و قارىِ اهل بهشت است ؛ زيرا كه به دست خود ، از برگ درخت خرما چيزهايى مىبافت و به همنشينان خود مىگفت كه : كدام يك از شما آنچه من بافته‌ام ، به جهت من مىفروشد ؟ و بعد از آن كه مىفروختند ، از قيمت آن ، نان جو به جهت خوردن « 3 » خود مىخريد . و اگر خواهى ، نظر كن به حال عيسى بن مريم عليهما السلام ؛ زيرا كه در عوض بالش ، سنگ در « 4 » زير سر مىگذاشت ، و جامه‌هاى درشت مىپوشيد ، و نان‌ْخورشش ، گرسنگى بود ، و چراغش در شب‌ها ، روشنىِ ماه بود ، و مسكن و مأوايش در زمستان ، جايى بود كه آفتاب در وقت طلوع و غروب ، آن جا تابيده باشد ، و ميوه و اكلِ او به چيزى « 5 » بود كه از زمين به جهت حيوانات ، روييده باشد ، و زنى « 6 » نداشت كه باعث افتنان او باشد ، و فرزندى نداشت كه غم او بايدش خورد و براى او اندوهناك بايدش بود ، و مالى نداشت كه روى او را از جناب اقدس الهى بگردانَد ، و طمعى نداشت كه او را خوار و ذليل سازد . اسبش پاهاى خودش بود و خدمتكارش ، دست‌هايش . پس اقتدا و پيروى كن

--> ( 1 ) . سورهء قصص ، آيهء 24 . ( 2 ) . ب : - « شده » . ( 3 ) . الف : - « خوردن » . ( 4 ) . ب و ج : « به » . ( 5 ) . ج : « آن چيزى » . ( 6 ) . الف : « زن » .